Blog

Blackrockstar News

Dag 1, Prisontour Brasil

Op zondag ochtend 2 juni vetrek ik samen met videograaf Onno Schmitz vanaf Schiphol airport voor een vliegreis van in totaal 17 uur naar Braziliƫ.

10-07-2019

Op zondag ochtend 2 juni vetrek ik samen met videograaf Onno Schmitz vanaf Schiphol airport voor een vliegreis van in totaal 17 uur naar Brazilië. Na 11,5 uur kwamen we als eerste aan in Rio de Janeiro. Daar mochten we na het oppikken van een koffer gelijk doorsnellen naar de incheck voor lokale vervolgvlucht naar Porto Velho. Na inchecken van de koffer en door de gates te gaan, boardden we voor de vlucht van 6,5 uur. We kwamen ongeveer rond 03:00 uur 's nachts aan op Porto Velho airport en werden opgewacht door Zanete, een ex-bendelid die ooit 5 keer in zijn benen is geschoten door de polite na meerdere bankovervallen. We checkten in bij een hotel waar Jacco, mijn vriend en onze tourmanager, ons al opwachtte. Na wat bij te hebben gepraat vielen we snel in slaap na de lange vluchten. 

De volgende gaan we in de middag naar de lokale gevangenis. Het is een complex van 7 gebouwen waarin totaal 4000 man vastzit. De bendes zaten voorheen bij mekaar in de gebouwen maar vanwege vele doden om de 3 dagen hebben ze deze nu gescheiden. Wij gaan bijvoorbeeld op bezoek bij de gevangenis waar Commando Venes zit, de lokaal heersende bende in oa Cuiaba. In een ander gebouw zitten alle bendeleiders uit Sao Paolo en Rio en bijv een ander gebouw alle politici en zeden delinquenten. We worden een beetje zenuwachtig begroet en iedereen heeft een dienstwapen op zich. Er wordt aangegeven dat de papieren niet kloppen en dat degene die erover gaat niet aanwezig is. Men is extra voorzichtig omdat een week geleden in een andere gevangenis 57 doden zijn gevallen door een opstand en rellen. We besluiten het hierbij te laten om het de volgende dag weer te proberen. We keren terug naar Jacco's huis en bereiden ons voor op een bezoek aan een rehab huis waar drugsverslaafden en bendeleden zitten, deels onder voorwaarde, deels ter bescherming.

Wat opviel was dat het rehabilitatie huis echt in the middle of nowhere zat. We moesten rijden over zandwegen met kuilen van wel een meter omtrek en dat voor 45 minuten lang. Waarschijnlijk om te zorgen dat de mannen die daar zitten niet makkelijk de stad in kunnen om drugs te kopen of weer bij een bende te gaan. Andersom zijn ze niet makkelijk traceerbaar voor gasten die misschien wraak willen nemen ergens voor. Bij binnenkomst speelde er luid muziek, worship gospel muziek en de mannen zongen uit volle borst mee. Na de introductie door de manager/pastor van het pand mocht ik mijn verhaal vertellen met vertaling van Jacco en dit kwam goed binnen. Na mijn verhaal speelde ik een aantal nummers en nam Zanete het over met zijn verhaal en hoe hij tot geloof kwam. Daarna deed hij een uitnodiging en oproep om de drugs de rug toe te keren en de wapens af te zweren. Dit was een krachtig moment waarbij de mannen knielden in gebed en een duidelijke keuze voor God maakten om het oude achter zich te laten. Na wat persoonlijke gesprekken keerden we richting huis en vielen we snel in slaap.